Á síðasta föstudaginn fór ég að prófa íslenskuna mína í Háskolanum. Mér fannst það frekar auðvelt.
Um helgina fór ég í bæinn til að skemmta mér lítið. Á eftir próf líkar mér að drekkja og að dansa í bar. Ég drakk ekki of mikið en það var mjög skemmtilegt. Ég var í Sirkus á föstudaginn og á laugardaginn líka. Ég fílaði ekki svo mikið þessi stað þegar ég kom á Íslandi en núna finnst mér það bara vel. Tónlist er góð þarna... ekki alltaf en frekar oft. Um helgina var tónlist ekki svo frábær en ég vona að það verði betri í næstu helgina, þó veit ég ekki hvort ég er að fara...

Bráðum er afmælið mitt. Ég vil ekki vera eldri...

Ég reyki of mikið. Ok, maður sem reykir alltaf reykir of mikið, af því að það er mjög vont að reykja, en síðasta vika, ég reykti mjög mikið. Stundum vona ég að reykingar verða bannaðar í bar. Ég reyki aðallega í kvöldið, þegar ég sé vinna.
Ég ætla að hætta einn dag, örugglega einsog allir reykingamenn.
Mig langar að kunna að reykja bara á kvöldið, og að kunna að hætta nokkrar dagar, og ekki vilja reykja. Mér líkar ekki að vera háður...

Í gær og í dag fór ég að horfa á sólsetinn á sjónum nálægt íbúðinni minni. Mér finnst náttúran er svo falleg stundum. Ég var að hlusta á Sigur Rós, bæða dagana, og að ganga, hugsandi um lífið, framtíðuna mína, í Frakklandi eða á Íslandi.
Ég veit ekki hvort ég vil fara aftur í Frakkland, jafnvel eftir eitt ár. Þó er það of snemma fyrir að hugsa um það, ég vil kannski dvelja í Reykjavík á næsta ár og læra íslensku fyrir erlenda stúdenta.
En það er bara hvort ég hef vinnu og nógan pening fyrir að búa hér.

Það er búinn, ég er fluttur í Ásgarðum, í mjög indælu tvíbýli. Ég bý við nemendur sem tala frönsku, og þá mig langaðir að búa við Íslending, ég á að játa það er hagnýtt að kunna að tala frönsku fyrir skipulagningina.
Lífið mitt byrja að byggja upp, ég byri að líða mjög vel, að nota þessi ferð. Ég er glaður að vera á Íslandi, og ég vil nema staðar hérna.
Þetta er ágætis byrjun

Kannski vitið þið bókina eftir Vigdís Grímsdóttir Stúlkan í skóginum. Mér finnst það er mjög falleg titill, sérstaklega þegar maður veit það sem eru myndhvörfin um þessi titil. Þau eru um þessi konu sem líkir andanum sínum við skóg þar sem tilfinningar sínar búa. Mér líkar mikið myndhvörfin af því að mér finnst það er mjög góð mynd að mannlegan andann.

Ég velti þessi titil fyrir síðunni minni af því að ég er oft týndur í andanum mínum. Oft veit ég ekki það sem ég hugsa, hvers vegna ég er að gera… það sem ég er að gera, hvers vegna ég er einsog ég er. Sem dæmi, ég er mjög feiminn, og mig langar mikið að tala íslensku við Íslendingar, en þegar fólk segir mig ég þarf að reyna að tala við þau, ég bara… hætta. Ég kann ekki. Mig langar svo mikið að tala, að reynast ég kann að tala að minnsta kosti pínulítið íslensku. En það er einsog andinn minn hætta að hugsa, hann sæmar tómur og ófær að gera nokkuð. Þá ég bara vil gráta. En það er svo heimskt, verulega vil ég breyta þessi hlið um mig. Kannski það er bráðum…

Hæ!

Ég er franskur nemendur í Háskóla Íslands. Fyrst, ég ætla að segja ég tala pínulítið íslensku, ég er bara að læra þetta mál. Mig langar að tala íslensku en það er mjög erfitt mál, sérstaklega fyrir frakka. Ég er hryggur ef ég gerði mistök í þetta skilaboð en ég er alls ekki góður að tala íslensku! Ég vona ég er að bæta á íslensku, en ég þarf að byrja að tala eins mikið eins og ég kann.
Takk fyrir þau sem lesuðu mig, reyna að vera ekki of strangt við mig, ég er bara að byrja að læra íslensku!

Ekkiekki (já, ég veit það er ekki hlægilegt)